27 maart

In de bosranden bloeit de sleedoorn met zijn spierwitte bloemen. De nectar en het stuifmeel van de sleedoorn zijn aantrekkelijk voor vroeg vliegende hommels, bijen, graafbijen, vliegen en vlinders. Deze zorgen voor de bestuiving. Er zijn nog bloeiende wilde narcissen, maar de bloei is over zijn hoogtepunt. Bosanemonen zorgen voor een wit bloementapijt in het bos. Als het de komende dagen niet te hard regent, zullen ze zeker nog een 10-tal dagen de opvallendste lentebloeier zijn in het bos. Zeker als de zon schijnt staan hun bloemen helemaal open. De witte bloemblaadjes concentreren dan de warmte van de zonnestralen naar het midden van de bloem om bestuivers te lokken.  Hier en daar verschijnt een bloeiende wilde hyacint. Maar het zijn voorlopig de lange smalle bladeren van de hyacinten die opvallen. Ze priemen door de droge beuken en eikenbladeren en kleuren de bosbodem groen daar waar geen bosanemonen groeien. Omdat er nog geen bladeren aan de bomen zijn, is het nu de ideale periode om van de vogels in het bos te genieten. Breng zeker een verrekijker mee. En zo lang het rustig is in het bos kun je met wat geluk een ree ontmoeten. Blijf ook voor hen steeds op de wandelpaden aub, ook daar waar geen touwen gespannen zijn. Praktische info over de bereikbaarheid, parkings, toiletten en gemarkeerde wandelingen tijdens de bloei van de hyacinten vind je hier.

Sneeuwklokjes bloeien. Gelukkig zijn ze bestand tegen een laagje sneeuw en de vorst die zeker nog zal toeslaan. Tot -30°C kunnen ze aan. Dat dankzij zelfgemaakt ‘antivries’ in hun bladeren. Zetmeel uit de bol wordt omgezet in suikers die als ‘antivries’ in de bladeren werken. Omdat ze zo vroeg bloeien, zijn sneeuwklokjes niet afhankelijk van bestuivers om zich voort te planten. Sneeuwklokjes vermeerderen zich vooral door het delen van de bol. Daarom staan ze ook dikwijls met zoveel zo kort bij elkaar. Op warme dagen kan een hommel wel eens op bezoek komen en zorgen voor kruisbestuiving. In de bosranden vallen de gele, hangende mannelijke katjes van de hazelaar van ver op. Ze zijn klaar om stuifmeel te produceren. Intussen zijn ook de mooie vrouwelijke bloemen, met hun rode stempels, van de hazelaar te zien. Dat is echt een teken dat de lente eraan komt. Jonge hyacintenbladeren beginnen hier en daar door de oude droge beukenblaadjes te priemen.

Na ruim anderhalf jaar werken is het ecoduct over de RO klaar. De beplantingen moeten nog gebeuren maar het pad voor wandelaars en fietsers is al toegankelijk. Er kan terug langs de Vlasmarktdreef vanaf het bosmuseum naar de Achtdreven gewandeld en gefietst worden. In de bosranden staat de hazelaar klaar om te bloeien. Zowel de mannelijke hangende katjes als de vrouwelijke bloemknoppen wachten op de eerste warmere dagen.

Een lentedag met zomerse temperaturen en heerlijk wandelweer. Veel wilde hyacinten zijn aan het verwelken en beginnen vruchten te vormen. Maar tegelijk verbleekt ook de kleur van de bloemen. Het is nu eerder bleekblauw-grijs dan paarsblauw. En omdat het kronendak stilaan sluit, is er steeds minder licht in het bos en vallen ze ook minder op. Gelukkig zijn er nog andere voorjaarsbloeiers die voor de lentesfeer zorgen. Vooral daslook zorgt voor een mooi wit bloementapijt waar de bodem voldoende vochtig en kalkrijk is. Veel activiteit bij de vogels die constant met rupsjes naar het nest vliegen om de jonge kroost te voeden. En in de vijvers krioelt het van de kikkervisjes. Het is volop lente.

1,5°C, da’s koud, en eens geen grijze regenwolken maar met een volle ochtendzon wel heerlijk wandelweer om te genieten van het bos in lentekleuren. Op de vochtige, kalkrijkere plekken zorgt daslook voor een wit golvend bloementapijt. De jonge, transparante en frisgroene beukenblaadjes laten nog voldoende zonnestralen door tot op de wilde hyacinten. De sprookjestijd is nog niet voorbij. Maar elke dag komen er meer blaadjes aan de bomen. Elke zonnige dag is het de moeite om een bezoekje te plannen. Best tijdens de week, dan is het rustig wandelen, ook op een late namiddag. Goede wandelschoenen zijn een aanrader.

Met slechts enkele warme, zonnige lentedagen is het geen schitterend voorjaar tot nu toe voor de lentebloeiers. Na de wilde narcissen en de bosanemonen hebben nu ook de wilde hyacinten al verschillende hevige regenbuien over zich gekregen. En dat is te zien aan de bloemen. Er zijn ook al hyacinten die verwelken en waar de vrucht zich begint te vormen. Op de vocht- en kalkrijke plekken bloeit daslook en zorgt, na de bosanemonen, voor een tweede wit bloementapijt in het bos. Op de zuurdere plaatsen groeit lelietje-van-dalen. Dat is in het Hallerbos tot nu toe geen uitbundige bloeier. Hier en daar zijn de mooie trossen met klokvormige bloempjes te zien. Minder opvallend omdat ze geen uitgestrekte bloementapijten vormen, bloeien langs de paden gele dovenetel, witte rapunzel, éénbes, salomonszegel, look-zonder-look, gevlekte aronskelk, grote muur, robertskruid en bosviooltjes. Tussen al die kruiden groeien kiemplantjes van beuk, linde, esdoorn en eik. De hoge beuken blijven bladeren krijgen en stilaan zal er minder licht de bosbodem bereiken. Van belang is om de buienradar in het oog te houden. Elke zonnige dag loont het de moeite om een boswandeling te plannen en te genieten van lentekleurenspel. Zeker goede wandelschoenen aantrekken.

Komende zaterdagnamiddag 20 april is het de jaarlijkse ‘Hyacintenjogging’, nu voor het eerst ‘Hyacintentrail’ omdat er ook kan gewandeld worden. Gelieve er rekening mee te houden dat het iets drukker zal zijn in het bos.

De mooie, sfeervolle sprookjestijd is nu begonnen in het bos. Elke zonnige dag loont het de moeite om het bos te bezoeken en wandelend te genieten van de uitzonderlijke lentepracht. De bloei van de bosanemonen is over zijn hoogtepunt. Hier en daar zijn wel nog mooie exemplaren te vinden. Maar door het warme weekend zijn de wilde hyacinten (Hyacinthoides non-scripta) nu de opvallendste lentebloeier in het bos. Elke dag komen er meer bloemen bij en strekken de bloeistengels zich zodat de bloemen boven de smalle bladeren uitgroeien en het blauwpaars bloementapijt steeds intenser wordt. Ook de flanken van de valleien veranderen stilaan in een golvende blauwe bloemenzee. Op zonnige dagen zorgen de transparante frisgroene blaadjes van de lage beuken helemaal voor de unieke sprookjessfeer. Hopelijk wordt het de komende dagen terug wat kouder want hier en daar zijn ook al de grote, hoge beuken blaadjes aan het krijgen. Langs de randen van de paden bloeien intussen heel wat andere mooie lentebloeiers. Ook daslook begint al te bloeien en dat is wel heel vroeg.

Gelieve er rekening mee te houden dat u een bezoek brengt, en welkom bent, in een Europees beschermd natuurgebied met een zeer kwetsbare vegetatie. Gelieve, uit respect voor het bos en zijn bewoners, de toegankelijkheidsregels strikt na te leven aub en zo mee te helpen aan de bescherming van het bos.

De eerste echt zonnige en warme lentedag zorgt meteen voor een heerlijke hyacintengeur in het bos. De evolutie van de bloei van de hyacinten verloopt wel niet overal gelijk. Er is een groot verschil tussen het plateau van het Observatorium waar vooral de bosanemonen nog volop in bloei staan en het plateau van het Tranendal waar de hyacinten al verder in bloei staan. Op de flanken van de valleien verloopt de bloei, zoals elk jaar, trager. Voor de combinatie bosanemonen en wilde hyacinten zal het wel het laatste weekend zijn. De bloei van de bosanemonen geraakt over zijn hoogtepunt. Intussen komen er verschillende lentebloeiers bij: gewone salomonszegel, éénbes, grote muur, bleeksporig bosviooltje, look-zonder-look en witte klaverzuring die in de schaduw onder de naaldbomen zijn geliefkoosd plaatsje heeft. Langs de randen van de paden blijven de gele sterretjes van speenkruid voor kleur zorgen. De spiesvormige bloeiwijzen van gevlekte aronskelk steken boven de grote pijlvormige bladeren. Aan de laagblijvende beuken verschijnen de eerste tere frisgroene blaadjes. Met de warme lentezon is het heerlijk wandelen en genieten in het bos.

Info over de bereikbaarheid van het bos tijdens het hyacintenfestival: klik hier.

Alles wordt klaargemaakt om de bezoekers te ontvangen. Over de vaste infoborden hangen tijdelijke aangepaste wandelkaarten. Banners met de voornaamste toegankelijkheidsregels en boombanners langs de gemarkeerde hyacintenlussen zouden de bezoekers die niet vertrouwd zijn met het bos moeten helpen. Vanaf 6 april zijn er ook  tijdelijke toiletten. Het Hallerbos is geen park, sportterrein of recreatiedomein. Het is een Europees beschermd natuurgebied met een zeldzame, kwetsbare vegetatie. Daarom is het alleen toegankelijk op de officiële paden, ook waar er geen touwen geplaatst zijn. De bosanemonen blijven de meest opvallende lentebloeier. Elke dag komen er wilde hyacinten bij, maar enkel op de plateaus beginnen de blauwpaarse bloemen boven de smalle groene bladeren uit te steken. Maar ook daar moeten de meeste hyacinten nog bloemknoppen vormen. De flanken van de valleien zien nog helemaal groen. Wie van ver moet komen en speciaal voor de wilde hyacinten komt, wacht best nog even. Komende zaterdag zou de eerste echte lentedag worden volgens het weerbericht. Het zal vooral genieten worden van de bosanemonen en op enkele plaatsen van de eerste wilde hyacinten. Door de vele regenbuien liggen de onverharde paden er modderig bij op een aantal plaatsen. Het is best om goede waterdichte wandelschoenen of laarzen aan te hebben en geen sportschoenen. Probeer, om volop te genieten van het bos, op een droge zonnige dag te komen. Raadpleeg daarom regelmatig de buienradar.

De bosanemonen leggen in grote delen van het bos een mooi wit bloementapijt. Maar dan moet de zon ook wel van de partij zijn, anders blijven de bloemen dicht om het stuifmeel droog te houden en bij regen vliegen de bestuivers (hommels, bijen en zweefvliegen) toch niet door het bos. Intussen bloeien er meerdere andere lentebloeiers: pinksterbloem, bleeksporig bosviooltje, gevlekte aronskelk, bosbingelkruid en witte klaverzuring. Bladeren ontluiken bij struiken en lage bomen: vlier, hazelaar, sleedoorn, haagbeuk, gewone esdoorn en linde. In de delen van het bos met eiken waar ook veel andere soorten groeien, wordt de doorkijk daardoor al moeilijker. In de delen met beuken en op de flanken van de valleien waar enkel wilde hyacinten groeien, vallen vooral hun smalle nog groeiende bladeren op en kleuren de bosbodem daar helemaal groen. Een blauw bloementapijt ligt er nog niet. Maar op de plateaus, die de hele dag door de zon opgewarmd worden, zijn wel al bloeiende hyacinten te vinden. De bloeistengels moeten nog strekken en zitten nog wat verborgen tussen de bladeren. Elke week is het een andere beleving in het bos. Het blijft genieten van de ontluikende lente.