De wilde hyacinten zijn nu de opvallendste lentebloeier in het bos. Zeker op de plateaus die heel de dag genieten van de zon. Op de flanken van de valleien verloopt de bloei wat trager, maar ook daar verschijnt stilaan een blauwpaarse bloemenzee. Op een zonnige dag zorgen de bosanemonen nog voor een wit bloementapijt, maar veel bloemblaadjes zijn beschadigd door de regen en de bloemen beginnen te verwelken. Door de zomerse temperaturen beginnen de knoppen van de hoge beuken uit te lopen. Als het warm blijft, zou het nu snel kunnen gaan. Voorlopig zijn het nog de lage, gedomineerde bomen die blaadjes krijgen, maar de hoge beuken gaan niet lang op zich laten wachten om hetzelfde te doen. Dat is de start van de sprookjessfeer in het bos. Die is er nu al voor wie houdt van zonovergoten hyacintenbloemen onder de kale beuken. Wie liever ook het groen transparant scherm van jonge beukenblaadjes en het spel van bewegende licht- en schaduwplekken in de paarsblauwe zee van hyacinten ziet, wacht beter nog klein weekje. Maar elk bezoek aan het bos op een zonnige dag is nu al de moeite waard. Elk dag komen er bloeiende hyacinten en jonge frisgroene beukenblaadjes bij. De eiken zijn al aan het uitlopen en de struiken die eronder staan, hebben ook al blaadjes. Maar ook die delen van het bos zijn wondermooi. En, er hangt een heerlijke bloemengeur in het bos.