Houthakkers zijn volop aan het werk. Bomen vellen, stammen verzagen, hout klieven.
Omdat ze de door de vele regen de voorbije winter vele dagen niet mochten werken, hebben enkele houthakkers gevraagd om in maart nog even te mogen verder werken. Omdat de huidige toestand van de voorjaarsbloeiers het toelaat, is hen dat toegestaan tot 15 maart.
De grote pijlvormige bladeren van gevlekte aronskelk en de hartvormige bladeren van speenkruid zijn al goed ontwikkeld. Bij de wilde narcis verschijnen de eerste bloemknoppen tussen de grijsgroene bladeren. In de bosrand staat gele kornoelje in bloei. De kleine gele bloemen verschijnen voor de struik bladeren krijgt. Met wat geluk zijn ook nu zwammen te vinden. Aardsterren vallen op door hun centrale ‘stuifbol’ en rode kelkzwammen door hun fel gekleurde ‘bekervorm’.
Beelden van de trekpaarden Jef en Rik aan het werk gisteren in Hallerbos. Ruiming van de gevelde bomen met trekpaarden is voor dit deel in de vallei van de Steenputbeek opgelegd om de bodem en de voorjaarsbloeiers zo veel mogelijk te sparen. Vrijdag en zaterdag werden de bomen geveld. De stammen en het dik kroonhout werd op lengte verzaagd, klaar om met de paarden geruimd te worden. De paarden trekken het hout tot aan de rand van het pad. Later zal het daar met tractor en kar opgehaald worden en uit het bos getransporteerd worden.
Om dieren te observeren geeft een wandeling net na zonsopgang altijd voldoening. Het is dan rustig in het bos en meestal windstil. Reeën hebben nog geen dekking gezocht, vogels zijn actief. De goudhaan is de kleinste Europese vogel. Kleiner dan een eikenblad. Een zwarte mees staat op de uitkijk. Net als de goudhaan is ze te vinden in de buurt van naaldbomen. Deze morgen zijn Dolf en Jurgen met hun trekpaarden, ruin Jef 8 jaar en ruin Rik 5 jaar, hout uit het bos komen slepen. Trekpaarden verdichten en beschadigen veel minder dan machines de bosbodem. Als het volgende zondag goed weer is komen ze terug. Ze werken in het bos langs de Steenputbeek ter hoogte van de Oude Keelbrug. Best bereikbaar vanaf parking 1 aan de Hogebermweg.
Mist en schimmige ranke beuken zorgen in de ochtend voor een mysterieuze sfeer. Een hermelijn aan de rand van het bos heeft nog zijn witte wintervacht. Vandaag lijdt hij zeker geen honger. De jacht in de muizengangen levert een ferme prooi op.
De koude nachten remmen de eerste lentebloeiers wat af.
Het leek wel lente vandaag. Een heerlijke zonnige dag om in het bos te wandelen. In elke tuin komt wel een merel op bezoek, maar oorspronkelijk is het een bosvogel. De roodborst is niet groot, maar met zijn mooi gekleurde borst is hij gemakkelijk te herkennen. De boomklever is ook een kleine vogel. Bij de vogels hij is de acrobaat in het bos. Zoals de eekhoorn kan hij op en neer lopen langs een stam. Net als de pimpelmees heeft hij een zwarte oogstreep. De grote bonte specht zoekt in een dennenkegel naar de zaadjes. Op de foto klikken om ze groter te zien.
In de randen langs de paden zijn de hart- tot niervormige blaadjes van speenkruid te zien.
De pimpelmees heeft een mooi blauw kruintje en zwarte oogstreep. De staartmees met haar lange donkere staart heeft haar naam niet gestolen. Nu de struiken en bomen nog geen bladeren hebben, zijn vogels gemakkelijk te observeren. Wie een verrekijker meeheeft, beleeft daar nu veel plezier aan in het bos.
De laatste nieuwsbrief is te vinden op: klik hier
Bomen die te fel overhangen langs een zijde dienen met de lier getakeld te worden om ze in de gewenste valrichting te vellen.
De hazelaar in de bosranden bloeit op hetzelfde tijdstip als vorig jaar. De gele hangende katjes met mannelijke bloemen vallen van ver op. Maar de mooie kleine vrouwelijke bloemen met enkel rode stempels die uit de bloemknop steken zijn onopvallender. Om ze te vinden volstaat het om de twijgen wat van korterbij af te speuren.
De bosarbeiders verwijderen de jonge dennenboompjes uit het stukje heide achter de speelweide aan parking 6. Dit doen ze om te vermijden dat de heide zou verbossen.
In de winter zijn bladverliezende loofbomen te herkennen aan hun schors, silhouet en knoppen. Niet zo eenvoudig. Bij de beuk is dat iets gemakkelijker omdat er zelfs nu nog dorre bladeren aan de boom hangen. Daarom dat beuken ook als haag gebruikt worden. De lange spitse bruine knoppen en zijn gladde grijze schors zijn de andere typische kenmerken om hem in de winter te herkennen.
